شعر باده نشین

[ad_1]

شعر باده نشین


? شعر
✨ باده نشین
? ژانر اجتماعی
✍ بقلم مهدیه سعدی

??مهدیه سعدی??

باده نشینباده نشین

صحبت از عشق نکن جانا که من باده نشینم
آزادهء کوه بودم و اگنون همینم

روزی که شدم عاشق و دیوانهء دلدار
از کف به در دادم خوشی و دل عیار

آهنگسرای دل خویش روضه کردم
این باده نشین را به اسیری ارضه کردم

روزی که به زلفان سیاهش دست کشیدم
خیره به چشش چشمی ندیدم

فرصت های ناب را پاس دادم
من در بر او احساس دادم

فهمیدم که من عاشق نبودم
دیوانه و دلداهء معشوق نبودم

تنها یک عبارت کم داشتم
آن عقل عزیز بود که نداشتم

تعداد بازدید 2

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *